Materialistyczne pojmowanie dziejów cz. 4

Teoria daje w tej dziedzinie pewien układ schematyczny zjawisk społeczno-historycznych oraz ich wzajemnego stosunku przyczynowego. Ale każdy schemat jest zawsze sztuczny i uproszczony w porównaniu z życiem. Subtelne narzędzia geometryczne pozwolą na ustalenie dokładnych wymiarów skały, określą jej wysokość, szerokość, objętość, nie oddadzą przecież wszystkich chropowatości i rysów.

Jeżeli mowa o sposobie pojmowania dziejów, nasuwa mi się jeszcze jedno porównanie, które nieco uplastyczni myśl główną. Gdy ktoś zamierza iść w nieznane góry, bierze ze sobą mapę i według niej szuka drogi. Są mapy szczegółowe, dokładne, oznaczające wszelkie ścieżki, mosty, parowy, odległości, śniegi, wysokość szczytów. Przestudiowanie najsumienniejsze najlepszej nie zastąpi prawdziwego piękna gór, żadna nie odda całej dzikości, wspaniałości, powikłania krajobrazu.

Materializm dziejowy jest metodą badania historii i teraźniejszości społeczeństw, jest schematem, narzędziem, za którego pomocą odnajdujemy związki przyczynowe w chaosie zdarzeń minionych i możemy z pewną, mniejszą czy większą w różnych wypadkach dozą prawdopodobieństwa przewidywać dalszy rozwój stosunków społecznych. Materializm dziejowy nie ma pretensji do wyjaśnienia każdej bez wyjątku okoliczności, nie stanowi bowiem formułki kabalistycznej, zdolnej otwierać wrota wszelkich tajemnic. Ten stan rzeczy rozczaruje zapewne osoby, pragnące widzieć w marksizmie „prawdę absolutną”, ale szkole marksowskiej pozwala zostać tym, bez czego straciłaby rację bytu – kierunkiem ściśle naukowego myślenia.

One Response to “Materialistyczne pojmowanie dziejów cz. 4”
  1. Reklama says: